19.6.04
* People make yourselves *
Merda de noite...Para unha vez q se quedaba a Pekeninha... menuda merda... gr... Se é q xa o dicía eu, que ía ser un coñazo, pero cmo a nena quería saír da casa, pois houbo q saír... e con sono, cansanzio, aburrimento e aburrimento, saíuse, e así rematou a cousa... con cabreo e cabreo e máis cabreo. E, aínda por riba, o fin de semana hai que estudar, estes dous exames merda da semana e o de música... ai q bem...! Pois haberá q empezar.. ou nom..
O Arde Lvcvs, pois que onte penso que nom era o mellor día, fiho q hoxe é mellor e é tal como eu o recordo, cn fogo na muralla e iso, e sen tanto lumpen pq onte parecía que había unha concentración de lumpen-lumpen aquí... Ohm.. Se alguén quere q lle deixe o traxe de romanx cutre déixollo, nom ten máis q pedirmo e tal e tal e .
Unha apertaaaaa
PD. Y se fue...
O Arde Lvcvs, pois que onte penso que nom era o mellor día, fiho q hoxe é mellor e é tal como eu o recordo, cn fogo na muralla e iso, e sen tanto lumpen pq onte parecía que había unha concentración de lumpen-lumpen aquí... Ohm.. Se alguén quere q lle deixe o traxe de romanx cutre déixollo, nom ten máis q pedirmo e tal e tal e .
Unha apertaaaaa
PD. Y se fue...
16.6.04
" En la lucha del Bien contra el Mal, siempre es el pueblo quien pone los muertos. Los terroristas han matado a trabajadores de cincuenta países, en Nueva York y en Washington, en nombre del Bien contra el Mal. Y en nombre del Bien contra el Mal el presidente Bush jura venganza: «Vamos a eliminar el Mal de este mundo», anuncia. "
Hoy no tengo tiempo de escribir mucho, ya que me esperan las integrales y la estadística, así que recurro a un post de esos de cuando o estás vagx o estás en esta situación. Es un fragmento de un texto de Eduardo Galeano, que mºlª mucho, todo él ^.^ . El texto entero lo podéis leer aquí. O sino pasar de todo y mandarme a la mierda, que es lo que supongo que hará la mayoría... Pero bueno, tampoco es tan largo...
Hoy no tengo tiempo de escribir mucho, ya que me esperan las integrales y la estadística, así que recurro a un post de esos de cuando o estás vagx o estás en esta situación. Es un fragmento de un texto de Eduardo Galeano, que mºlª mucho, todo él ^.^ . El texto entero lo podéis leer aquí. O sino pasar de todo y mandarme a la mierda, que es lo que supongo que hará la mayoría... Pero bueno, tampoco es tan largo...
15.6.04
* When I grow up, I'll be stable *
Acabo de acabar, valga la repugnancia (como diría r0sk), el ya mencionado trabajo cuyas preguntas tienen la misma respuesta y, en fin, que no he parado de repetir lo mismo en todas las páginas, menuda mierda de trabajo, pero igual al profesor, el cual todavía no leyó los de la evaluación pasada (quedan 8 días de clase yuju ¿?_¿?)..., le guste y todo. Espero que por lo menos lo lea... y eso. Ohm que al final pues por solidaridad, o por tontería (quién sabe), aunque lo acabé hoy y debería haberlo entregado no sé cuándo pues lo llevo el jueves... Y vuesas mercedes dirán ¿Y a quién? Y yo diré ¿A quién q? Y ya saben cómo acaba la historia, a no ser que me dé por seguir la tontería y entonces la historia no acabe... ehm sí, el trabajo eso, que o tonchorrada o solidaridad, no juzguen ni ustedes ni nadie.
Y hay un recién llegado o llegada al "albergue" rosende nº4. No tiene nombre pero sí especie; es un auténtico erizo cacho, venido desde el más remoto rincón del campo de atrás de casa, donde la Petra lo acechó hasta que quedó inmóvil y lo metimos pacíficamente en el jardín. Tras una espera de unas 4 horas arrodillada en pijama de verano a las 12 de la noche con el frío que caracteriza esta zona llamada noroeste (nótese la ficción literaria) el señor o la señora asomó la cabeza de entre las púas y, en vez de saludar, dio el culo y se metió debajo de la hortensia... Y allí quedó. ^?^ Y por la mañana, debajo del rosal. No comió, ni bebió. Estamos pensando en mandarlo a una finca donde pueda estar libre pero sin peligro de ser atropellado. Aunque tampoco tendrá vida social... Vaya dilemma! Ought! Algún consejo¿?
Y por otra parte... Muerte al clan! Sí el clan... ÉSE clan... Joseguei, siento meterme con tu querida pero... muerte al clan!! Y preguntarán qué es el clan?? Pues el clan es ... el clan es... el clan... es la pesadilla de cualquiera... es ese grupo personas que saben definir escatológico y para hacerlo dicen "relacionado con el sistema excretor" y repiten una y otra vez lo mismo cada vez q se lo prguntan... ése es el clan... el que te persigue, vayas donde vayas, te saluda con diminutivos, anda a saltitos o tiene pose, el que te cuenta lo q no t interesa, el q quiere relacionarse contigo aunque tú no quieras... es el... CLAN!!! Puto clan!! (sí, yo-jam he dicho una palabra sucia... pero es que el clan es el clan... y con clan you know what I mean...)
Bures populacho!!
PD: Observen a Cañita Brava en todo su esplendor aquí.
Y hay un recién llegado o llegada al "albergue" rosende nº4. No tiene nombre pero sí especie; es un auténtico erizo cacho, venido desde el más remoto rincón del campo de atrás de casa, donde la Petra lo acechó hasta que quedó inmóvil y lo metimos pacíficamente en el jardín. Tras una espera de unas 4 horas arrodillada en pijama de verano a las 12 de la noche con el frío que caracteriza esta zona llamada noroeste (nótese la ficción literaria) el señor o la señora asomó la cabeza de entre las púas y, en vez de saludar, dio el culo y se metió debajo de la hortensia... Y allí quedó. ^?^ Y por la mañana, debajo del rosal. No comió, ni bebió. Estamos pensando en mandarlo a una finca donde pueda estar libre pero sin peligro de ser atropellado. Aunque tampoco tendrá vida social... Vaya dilemma! Ought! Algún consejo¿?
Y por otra parte... Muerte al clan! Sí el clan... ÉSE clan... Joseguei, siento meterme con tu querida pero... muerte al clan!! Y preguntarán qué es el clan?? Pues el clan es ... el clan es... el clan... es la pesadilla de cualquiera... es ese grupo personas que saben definir escatológico y para hacerlo dicen "relacionado con el sistema excretor" y repiten una y otra vez lo mismo cada vez q se lo prguntan... ése es el clan... el que te persigue, vayas donde vayas, te saluda con diminutivos, anda a saltitos o tiene pose, el que te cuenta lo q no t interesa, el q quiere relacionarse contigo aunque tú no quieras... es el... CLAN!!! Puto clan!! (sí, yo-jam he dicho una palabra sucia... pero es que el clan es el clan... y con clan you know what I mean...)
Bures populacho!!
PD: Observen a Cañita Brava en todo su esplendor aquí.
14.6.04
* ... y si te esfuerzas puedes desaparecer *
Ohm, odio las preguntas estúpidas tipo "¿Tienes frío?" cuando stás tiritando, o "¿No tienes calor?" cuando t ven abrigadx pq a ver, si tuviera calor probablemente no staría tan abrigadx, no? ¬¬. Preguntas estúpidas sobre cosas irrelevantes, evidentes. Puaj. Sí, las odio, y odio a los estúpidos que las preguntan, pero de qué me sirve tanto odiarlos? Eso no me libra de sus preguntas... Lástima que la bordería salga tal cara.
13.6.04
Estou v/baga. Teño que estudar lingua castelá. Teño que facer un traballo sobre un libro que rematei de ler hoxe e aínda as catro preguntas que teño que responder no susodito(?) traballo parécenme te-la misma resposta. Teño que cambia-la auga ó pez. Teño que prepara-la exposición de bioloxía que será a mesma que o venres pero cn debuxos expostos na parede para estar á altura do que se espera que faga na miña situación de estudiante do colexio máis galenista endexamais existido. Iso si, polo canón de vídeo nom paso. O canón é o Dios omnipotente dos galenistas. Adoran ó canón. Para poder usalo tes que apuntarte nunha lista cn vixiante unhas semanas antes de querelo empregar. E dici-la causa e dici-lo nome e dici-la asignatura e firmar para que en caso de estragalo pagues o que coste a reparación ou reemplazo do mesmo e as feridas psicolóxicas dos ultragalenistas. E así pasan os días venerando ó obxecto, adulándoo cos brazos estirados e facendo rá-fa-gas ó redor del, intntando que nos sintamos algún venres honrosos de poder disfrutar da súa presencia e unha explicación na parede supostamente máis interactiva (Supostamente, pq haxa canón ou nom, o/a profesor/a segue sendo o/a mesmx). Outros sáltanse calquera tipo de protocolo e ráptano o día anterior ó que o precisan ou simplemente e collen sen o permiso porque considéranse os reis dos saraos e cn liña directa con Deus. Dígovos: ¡¡¡¡¡¡¡Apestosos, morte ó voso canón!!!!!!!
Pois iso, que teño que facer algunhas cousas e nom teño ghana nimgunha a parte de que teño por seguro que nom servirán de moito e tal (e nom empece ninguén a poñer comments en plan AnaMari eh?).
Onte foi o cumpleanos da Petra ooooooooh dous anazos (anos, year... nom empezemos, joseguei), ou según teño entendido, 14 anos perrunos. Estamos en plena efervescencia, dona Petronila, eh?. ^.^ Aínda me parece hoxe cando estabas detrás dese cristal soiña e logo estabas na casa alá no sur ben fresquiña. Cando comías/bebías un pouquiño e se te enchía a barriguiña tanto que t tiñas que sentar, q nom dabas andado e tiñas que descargar o dixeerido bem apurada (=. Cando aínda nom controlabas ben e a casa cheiraba a purín pola mañá e cando atopabamos certos agasallos no descansillo. Onde quedan eses tempos... Quen te viu e quen te ve. E a túa espinilla, alzada en poucos días, síntoma da efervescencia, na túa barbilla(?). AAAAAAIIIII, che q bonitiña que es. E eses saltos que das por un mendrugo-pedra de pan e cando mexas do susto vendo a cesta da roupa. E os zirollos do pelo, alí, tralas orellas. OOOOOOOUGHTTT Petriña, lástima que nom teñas conexión no cesto de durmir, q senón poderías ler isto e ve-la túa foto no Fotoblog do Populacho (en honor ó ferrari de richar...^.^).
A AnaMari marcha votar e a min gustariame saber qué cona vai votar, se hai unha semana aínda pnsaba que ela nom votaba iso, e seguramente a metade da populación da UE anda nas mesmas... Pero en fin como eu nom entendo moito disto calo, senón logo mándanme ir comer á cociña. E alí nom hai Simpsons... Só o reloxio adiantado do microondas, o cal só fuchica se lle das un golpe estratéxico onde só nós sabemos e a súa luz deixou de deleitarnos cos seus tonos amarelo-naranxados a través da renxiña tra-los tempos mozos (uns meses..).
Oi, e eu digo que teño que facer moitas cousas e estou aquí facendo o parviño, escribendo para romper o meu paro indefinido que o pobre pouco durou, pero é q cando empezas a fartarte de todo o nom estás o suficientemente enturbiada cmo para mandalo todo á merda, tes algunha que outra gana de escriber. Aínda que nom podo irme sen antes dar outra pista de recoñecemento de galenistas.
····· Manual de reconocimiento de galenistas ·····
Ben, como xa sabedes, que un ser humano diga algo como isto nom implica se sexa galenista de todo...
Instante: 5 e media, aprox.
Lugar: Pisto Caguirre (Bispo Aguirre)
Falando de...: Bikinis
Con: Alguén a quen nom lle interesa nin o máis mínimo.
Levando posto: Gafas de sol nin Dios sabe a dd miras.
Obxecto de sospeita: "Me iba a comprar la talla S pero se me salían las cachas"
A continuación: Amosa o bikini e, sras e sres adiviñen a cor...
E eu quería ser unha kid chaplin. Tamén quería deleitarvos a algúns/as e malferiros a outrxs co inicio de Exiptano, dos Diplomáticos, pq mentres tentaba estudar castelán o escoitei e tiven que deixar o lapis q iso é un sinal (=:
"Pasen damas e cabaleiros, benvidas nenas e nenos...
miren e observen con atención a área do circo da vida tinxida coas transgresoras cores da "hipocrisía".
Sedentarizade-vos e observade pasar a caravana dos sentidos;
animais amaestrados pola sociedade de consumo, acróbatas chegando a fin de mes, malabaristas da pompa, equilibristas das leis, funambulistas holocáusticos, pasen,pasen e sigan o noso kris."
Todo isto con música de circo ó fondo e iso...q mºLª. Eu sigo pnsando no bikini rosa... argh!
Aburinhos populacho e bicos e/ou apertas para aqueles/as que se sintan ofendidxs se nom llos dou. Deica outra!
Pois iso, que teño que facer algunhas cousas e nom teño ghana nimgunha a parte de que teño por seguro que nom servirán de moito e tal (e nom empece ninguén a poñer comments en plan AnaMari eh?).
Onte foi o cumpleanos da Petra ooooooooh dous anazos (anos, year... nom empezemos, joseguei), ou según teño entendido, 14 anos perrunos. Estamos en plena efervescencia, dona Petronila, eh?. ^.^ Aínda me parece hoxe cando estabas detrás dese cristal soiña e logo estabas na casa alá no sur ben fresquiña. Cando comías/bebías un pouquiño e se te enchía a barriguiña tanto que t tiñas que sentar, q nom dabas andado e tiñas que descargar o dixeerido bem apurada (=. Cando aínda nom controlabas ben e a casa cheiraba a purín pola mañá e cando atopabamos certos agasallos no descansillo. Onde quedan eses tempos... Quen te viu e quen te ve. E a túa espinilla, alzada en poucos días, síntoma da efervescencia, na túa barbilla(?). AAAAAAIIIII, che q bonitiña que es. E eses saltos que das por un mendrugo-pedra de pan e cando mexas do susto vendo a cesta da roupa. E os zirollos do pelo, alí, tralas orellas. OOOOOOOUGHTTT Petriña, lástima que nom teñas conexión no cesto de durmir, q senón poderías ler isto e ve-la túa foto no Fotoblog do Populacho (en honor ó ferrari de richar...^.^).
A AnaMari marcha votar e a min gustariame saber qué cona vai votar, se hai unha semana aínda pnsaba que ela nom votaba iso, e seguramente a metade da populación da UE anda nas mesmas... Pero en fin como eu nom entendo moito disto calo, senón logo mándanme ir comer á cociña. E alí nom hai Simpsons... Só o reloxio adiantado do microondas, o cal só fuchica se lle das un golpe estratéxico onde só nós sabemos e a súa luz deixou de deleitarnos cos seus tonos amarelo-naranxados a través da renxiña tra-los tempos mozos (uns meses..).
Oi, e eu digo que teño que facer moitas cousas e estou aquí facendo o parviño, escribendo para romper o meu paro indefinido que o pobre pouco durou, pero é q cando empezas a fartarte de todo o nom estás o suficientemente enturbiada cmo para mandalo todo á merda, tes algunha que outra gana de escriber. Aínda que nom podo irme sen antes dar outra pista de recoñecemento de galenistas.
····· Manual de reconocimiento de galenistas ·····
Ben, como xa sabedes, que un ser humano diga algo como isto nom implica se sexa galenista de todo...
Instante: 5 e media, aprox.
Lugar: Pisto Caguirre (Bispo Aguirre)
Falando de...: Bikinis
Con: Alguén a quen nom lle interesa nin o máis mínimo.
Levando posto: Gafas de sol nin Dios sabe a dd miras.
Obxecto de sospeita: "Me iba a comprar la talla S pero se me salían las cachas"
A continuación: Amosa o bikini e, sras e sres adiviñen a cor...
E eu quería ser unha kid chaplin. Tamén quería deleitarvos a algúns/as e malferiros a outrxs co inicio de Exiptano, dos Diplomáticos, pq mentres tentaba estudar castelán o escoitei e tiven que deixar o lapis q iso é un sinal (=:
"Pasen damas e cabaleiros, benvidas nenas e nenos...
miren e observen con atención a área do circo da vida tinxida coas transgresoras cores da "hipocrisía".
Sedentarizade-vos e observade pasar a caravana dos sentidos;
animais amaestrados pola sociedade de consumo, acróbatas chegando a fin de mes, malabaristas da pompa, equilibristas das leis, funambulistas holocáusticos, pasen,pasen e sigan o noso kris."
Todo isto con música de circo ó fondo e iso...q mºLª. Eu sigo pnsando no bikini rosa... argh!
Aburinhos populacho e bicos e/ou apertas para aqueles/as que se sintan ofendidxs se nom llos dou. Deica outra!

